lunes, 18 de febrero de 2019

Mi grata experiencia en la UNED: "Esto es lo mío", pensé. A los pocos días ya tenía formalizada la matrícula de todas las asignaturas de primero sin saber muy bien el rendimiento que podría dar”

Noticia publicada en página web de UNED A CORUÑA el día 15/02/2019

Acceso a la noticia completa en este enlace: 







“<<Esto es lo mío>>, pensé. A los pocos días ya tenía formalizada la matrícula de todas las asignaturas de primero sin saber muy bien el rendimiento que podría dar”



Juan Jose Rocha Carro se graduó en Ciencias Jurídicas de las Administraciones Publicas de la UNED en el curso 2017/18



Juan Jose Rocha Carro es funcionario de la administración local desde el año 1984. Inició su andadura con 22 años como auxiliar administrativo en el Ayuntamiento de Mazaricos; tres años más tarde aprobó una nueva oposición libre en la Diputación Provincial de A Coruña, institución a la que pertenece desde el año 1987. 


Su vida laboral ha estado totalmente vinculada a la administración local, en distintos puestos de trabajo, todos ellos vinculados de alguna forma con los municipios de la provincia y la cooperación que realiza la Diputación con ellos y los ciudadanos.
En el curso académico 2017/18 se graduó en Ciencias Jurídicas de las Administraciones Publicas por la UNED, recibiendo su diploma el pasado 11 de octubre en el Acto Oficial de Apertura del actual curso académico. 


¿Por qué decidiste realizar el Grado en Ciencias Jurídicas de las Administraciones Publicas en la UNED? 
Matricularme en el año 2015 no fue una cuestión premeditada. Desde joven quise realizar estudios universitarios, si bien los avatares de la vida me llevaron a que fuera una cuestión pospuesta a lo largo de los años. Era por tanto un tema pendiente, si bien pasada una edad era encontrar el momento adecuado. Y ha sido ahora. 
Mi prioridad en los años mozos era encontrar un trabajo que me ofreciera independencia económica. De ahí que al cumplir el servicio militar me propuse dar un giro en mi vida académica y comencé a preparar oposiciones para la Administración Local. Al año estaba trabajando en Mazaricos. Aun así, seguí preparando y presentándome a oposiciones libres, incluso dentro de la Diputación siendo funcionario. Soy por tanto un opositor nato. 
Un buen día del año 2015 navegando en internet encontré la página web de la UNED. No sabía que existía el Grado de Ciencias Jurídicas de las Administraciones Públicas y me llamó la atención por su contenido. Me pareció muy interesante. “Esto es de lo mío”, pensé. A los pocos días ya tenía formalizada la matrícula de todas las asignaturas de primero sin saber muy bien el rendimiento que podría dar. 
Habían transcurrido muchos años, sin hábito de estudiar todos los días. Era un reto personal más. Era comprobar hasta dónde podía llegar. Por definirlo de alguna forma digamos que fue algo así como un flechazo académico lo que hubo entre el Grado en Ciencias Jurídicas de las Administraciones Publicas y yo. 
  
¿Cuáles fueron los objetivos iniciales cuando te matriculaste por primera vez? ¿Personales o profesionales? 
Eran ambos. Primero desde luego era probarme, comprobar la capacidad de poder desarrollar una carrera universitaria a distancia. Compaginarla con el horario laboral a priori se me presentaba como un poco complicada pero posible. No tenía una idea prefijada hasta dónde podría llegar. Interés mucho, pero con eso no basta. Había que probar y me puse a ello con todas las consecuencias. En el plano personal era una cuestión pendiente y sentí que aquel era el momento adecuado y oportuno. 
En el ámbito profesional encaja perfectamente con mi labor de funcionario de la administración local. La titulación, obviamente me abre otras posibilidades de carácter laboral que, sin ella, sencillamente son imposibles. Así es la carrera administrativa. Las titulaciones son la llave maestra a la progresión en el ámbito profesional. Yo ya había tocado techo desde hacía años, por lo que los estudios universitarios era la pieza clave y necesaria para seguir avanzando. 
Independientemente del resultado académico sí tenía claro que el estudio y el propio aprendizaje de las materias me ayudaría a comprender más y mejor el complejo mundo de las relaciones que establece el ser humano entre sí; más aún estando por medio la Administración Pública. Soy servidor público por convicción y el contenido del Grado de Ciencias Jurídicas de las Administraciones Públicas me pareció que encajaba perfectamente con mis preferencias de ampliar conocimientos, tanto desde el punto de vista profesional como personal; tomando siempre como referencia a la Administración Pública como una compleja herramienta que nos debe facilitar la vida en común a todas las personas. 
Por ello valoro cada día más a esa minoría silenciosa que desde todos los ámbitos de la ciencia, incluida la jurídica, procuran con su trabajo y estudio, avances en beneficio de la comunidad. Es muy probable que sin estos estudiosos no tendríamos continuidad en el tiempo como grupo. 
  
¿Cómo describirías el proceso en estos años de estudio? ¿Sientes que como estudiante has tenido una evolución en tu forma y tiempo de trabajo y de estudio desde los inicios? 
Ese proceso, por resumirlo en una palabra, sería “intenso”. Muy intenso. He vivido cada asignatura intentando buscar desde un primer momento los fundamentos y cuáles eran las exigencias del respectivo equipo docente, además de encontrarle un sentido práctico a cada materia. 
En los inicios es necesario y fundamental el indagar y comprender todas y cada una de las herramientas que te ofrece la UNED. Yo estoy satisfecho, y valoro positivamente el esfuerzo que hace para lograr que cada vez sean más avanzadas y sofisticadas en beneficio del alumno. 
El tesón, el esfuerzo, sacrificio y constancia que requiere el estudiar en estas condiciones hace que a medida que pasa el tiempo seas más organizado, mucho más meticuloso; saber medir muy bien los tiempos y la metodología en cada caso. En definitiva, lograr eficacia, eficiencia y optimizar el tiempo. He conseguido valorar cada minuto, cada hora, cada día, el esfuerzo dedicado al trabajo, pero también el que pertenece al ocio y relax como nunca lo había hecho antes. 
He tenido claro desde el principio la necesidad de establecer un horario-calendario para poder llevar a buen ritmo las asignaturas; no llegar a las fechas inmediatas de los exámenes con agobios por no tener materias estudiadas. 
Después de un cierto tiempo, curiosamente también aprendes a valorar de forma distinta tu tiempo libre. Aprendes a disfrutar de las cosas que quieres hacer en cada momento; incluso con la selección de las personas que deseas rodearte en esos instantes. El aprendizaje ha sido por tanto constante en todos los sentidos. 
  
En tu opinión y en el plano profesional, ¿qué te va a aportar esta titulación a corto y medio plazo? 
En mi condición de funcionario la titulación abre otras posibilidades en la carrera administrativa que sin ella sería imposible. No tengo retos concretos en ese sentido ni a corto ni medio plazo, si bien no renuncio a nada. Las posibilidades están y estarán ahí. Como dije antes soy un opositor nato. 
  
¿Cómo ha vivido tu entorno estos años de estudio? ¿Has tenido que sacrificar tiempo, renuncias...? 
Mi entorno, digamos que en un principio lo ha vivido con cierta curiosidad y sorpresa puesto que nadie se esperaba que me matriculara. Era lógico puesto que ni yo mismo lo tenía previsto. Digamos que se generó cierta expectación. 
Al estar trabajando he tenido que compaginar el horario laboral con el de los estudios. Los cuatro cursos del grado los he realizado en tres años; también sin planteármelo de inicio, ni mucho menos. Fue un reto que me propuse cuando me matriculé en el segundo año y calculé que era posible si no suspendía materias en el segundo curso. De ahí que en el segundo año me matriculé de asignaturas hasta alcanzar el tope de 90 créditos que fija la UNED para cada curso. Y así es como en la convocatoria extraordinaria de diciembre de 2018 lo he conseguido, aprobando la última asignatura que me quedaba. Por ello, mi grado de satisfacción diría que es triple: me alegro por mí, por aquellas personas que se han alegrado y también por aquellas otras que se alegrarán cuando sepan que lo he conseguido. 
Para mantener ese ritmo tienes que renunciar a otro tipo de actividades. Si lo haces consciente y convencido es mucho más llevadero. De todas formas, siempre hay tiempo para las personas y cosas importantes. No tengo la sensación de haber renunciado a cuestiones esenciales durante estos tres años. Claro está que a partir de ahora retomaré más actividades. Eso sí, con calma y disfrutándolas. De eso se trata. 
  
Un pequeño juego: tres adjetivos positivos y tres no tan positivos de tu paso por esta universidad. 
Aspectos positivos: ayuda al alcance y permanente; nuevas tecnologías y la programación e información. 
Aspectos negativos: sinceramente no tengo ninguno, nada que me marcara en ese sentido. 
  
¿Te animas a seguir estudiando? 
Si, claro. Desde principios de diciembre estoy matriculado en un curso de Community Manager de la UNED que finaliza en el mes de mayo de 2019. Me parece una actividad muy interesante que sin duda me servirá para profundizar y actualizarme en contenidos que son básicos en nuevos puestos de trabajo que están entre nosotros, derivado de la irrupción de las nuevas tecnologías en nuestras vidas. Las Administraciones Públicas, al igual que las empresas privadas y los propios ciudadanos, no podemos ni debemos obviar esta realidad. Por ello me parece fundamental intentar estar al día en ese sentido. 
Me gustaría recalcar que la UNED tiene una amplia oferta formativa, por lo que animo a todas aquellas personas que tengan inquietudes, por pequeñas que sean, indaguen sobre la misma. Seguro que encontrarán algo que les resulte atractivo. 
La curiosidad por formarse, aprender y actualizarse es un bien, un derecho, del que uno es dueño. Realizarlo es nuestra propia responsabilidad.






Enlace a la noticia completa publicada por UNED A CORUÑA: 

Noticia compartida en RRSS por la UNED A CORUÑA


Post del día 15/02/2019







--------------------------------------------

NOVA PUBLICACION

OPOSICIONES Corporaciones Locales. Ayuntamientos y Diputaciones. Auxiliares Administrativos. Administrativos.

Guia para principiantes. Empezar de cero. 





En formato Ebook y Libro de tapa blanda en este enlace (Amazón)


Este libro pretende acercar del modo más ameno y sencillo posible, a aquellas personas que sientan al menos curiosidad por el mundo de la preparación de las oposiciones. De cualquier tipo, puesto que el modus operandi en la inmensa mayoría de ellas es muy similar.

Yo me centro en la Administración Local, los Ayuntamientos y Diputaciones que es lo que más conozco. Después de más de treinta años de experiencia en la Administración Local y con varias oposiciones en el cuerpo aprobadas y otras bastantes más a las que me presenté, he decidido poner mi grano de arena a colaborar con todas aquellas personas que estén interesadas en la tarea de preparar oposiciones a funcionario/a de la Administración Local.

Quiero participar, en colaborar para dar información lo más precisa y detallada posible, para iniciarse y dar los primeros pasos, que siempre son los más difíciles. Quiero dar información precisa, de la que mi generación carecíamos por completo cuando decidimos tomar este rumbo en nuestras vidas. No había internet y había que buscarse la vida con otras fórmulas mucho más rudimentarias. Ahora es todo mucho más sencillo y rápido, al alcance de todo el mundo, por lo que de existir algún problema en ese sentido, sea quizás el exceso de información y no saber seleccionar adecuadamente al barullo que nos vemos sometidos día a día.

Preparar una oposición es tarea ardua no exenta de disciplina, tesón, perseverancia, confianza en uno mismo; aunque cabe precisar que todo eso forma parte no sólo del mundo de las oposiciones. Lo es también ante el reto de la vida misma si queremos triunfar en cualquier otra actividad. No hay más que observar a quien está a nuestro alrededor y fijarnos en negocios, o profesionales que destacan sobre la media de los demás. Para llegar a ese punto han tenido que ser disciplinados, con mucho tesón y perseverancia y no desmayar en el intento. Pues eso mismo es el mundo de las oposiciones. No tiene mayor secreto. Si quieres cambiar algo tu vida comienza por cambiar tú mismo/a. El mundo cambia aunque tú no cambies. Nada cambia en tu vida si no cambias en tu vida. Ponle alegría, decisión y ánimo. Nada cambia si tú no cambias. No esperes a que te cambien las cosas si tú no haces lo posible porque cambien.

El mundo de las oposiciones es arte, una disciplina que requiere orden y entrenamiento, hasta demostrar la capacidad y habilidades necesarias. Es maña y astucia a la vez hasta adquirir destreza que es lo que nos lleva al éxito. Y a ese éxito quiero invitar a todas aquellas personas deseosas de conseguir lo que alguna vez han soñado.


En formato Ebook y Libro de tapa blanda  en Amazón en este enlace.



*****************************************






lunes, 15 de octubre de 2018

Bueno, daquela tí es dos que vas á FEIRA ou prefires o MERCADO?

Bueno, e daquela tí es dos que vas á FEIRA ou prefires ir ao MERCADO?




Pois efectivamente. O outro día, sen ir máis lonxe, o paisano este que fala a mazo, meténdolle uns jrolos arrimado contra o mostrador da taberna, disertou así como quén non quere a cousa cos tertulianos que se mollaran sobre a cuestión. Que dixeran abertamente se eran dos da feira ou eran dos que ían ao mercado.

Logo dunha ruidosa e amena batalla dialéctica, o paisano chegou a unha conclusión. Disque, DEPENDE (A Teoría da Relatividade na súa máxima expresión, unha vez máis).

Disque depende en cómo vaia a feira e en cómo vaia o mercado. Disque non lle hai que dar moitas máis voltas. Ou sí. Pero eso xa depende de cada quén. "Allá penitas", dí él.

O caso é que ilustrou aos contertulianos, zóspiro vai zóspiro ven, en que un día, cando él era novo, ía á feira ou ao mercado, dependendo dos casos. Había xente que levaba un quilo de patacas (non lembra se de Coristanco ou de Xinzo, pero patacas). Había un grupo que as vendían a 25 pesetas e outro, máis sofisticado, parece ser, en que as vendían a 50, claro está porque tiñan clientes para elas.

Un bó día, a un dos cabezapensantes da feira do lugar, cheo de razón, dixo: Oídeme ben!! A partir de mañán, aquí non se venden máis patacas por menos de 30 pesetas!!!!

Aquí nada de miserias!!  Bien!!!  Urraaa!!  Todos venteando os panos, mantearon ao ilustre e todos máis contentos que uns cucos.

Festa e ledicia si, pero a feira, e o mercado seguiron o seu ritmo, a súa marcha. Os que vendían as patacas a 50 seguiron vendendoas a ese precio, e algúns, e nalgúns sitios moitos, dos que as vendían a 20, deixaron de vendelas, porque os compradores non estaban dispostos ou simplemente non podían pagar as dichosas patacas a 30 pesetas.

Así é que moitos dos feirantes volveron para a casa coas patacas e sin as 20 pesetas que tentaban recadar, e os outros, os compradores,  tamén voltaron sen as patacas e sen as 20 pesetas, que en vez gastalas en patacas, porque ían moi caras, mercaron repolo de Betanzos.que naquela hora estaba a 15 pesetas, e tíñache bó mal..

E disque así deste xeito o mundo sigue dando voltas.e ao repolo de Betanzos veulle de moito nabo. Pero deste, do nabo, toca tratar outro día, xa que son palabras maiores. Disque.


















miércoles, 29 de agosto de 2018

Non é por nada pero Franco paseaba e bañábase nos meses de agosto na praia de Bastiagueiro, no concello coruñés de Oleiros.


Non é por nada pero Franco paseaba e bañábase nos meses de agosto na praia de Bastiagueiro, no concello coruñés de Oleiros.






Si, eu non é por nada pero a cousa foiche así; e non pouco tempo. Foiche cousa duns bos anos. E se foi así, por qué non se vai lembrar? Pois a eso imos:

O tema tiña o seu xeito xa que a cristalinas augas de Bastiagueiro quedaban a un tiro de pedra da residencia rural de verán do Pazo de Meirás, do veciño concello de Sada; e de camiño cara a capital provincial, donde tiña os seus aposentos, neste caso urbanos, na Cidade Vella de A Coruña, pasando previamente por Santa Cruz de Liáns.






O caso é que Bastiagueiro, que por aqueles anos había moitas menos edificacións ao carón do litoral, tiña tamén o seu aquel á hora de estar debidamente resgardado de calquer incidencia que poidera ofrecer eventualidades non desexadas. Claro está que a presenza do visitante veraniego ofrecía para os usuarios habituais do areal oleirense, certos inconvintes fáciles de imaxinar para con este tipo de situacións.

Queda patente ainda na memoria de cidadáns da zona como lembran con frescura tal situación, recolllendo esas lembranzas por parte da prensa, o que supoñía a presenza do indicado visitante.

O octógono favorito pechábase co amarre do “Azor” nas augas de Sada, nas inmediacións de Fontán, ir de pesca ao Coto de Chelo, en Coirós, ou mesmo tampouco lle ofrecía reparos achegarse ata Ombre en Pontedeume, aos pés das Fragas do Eume e moi preto do Mosteiro de Caaveiro, e de paso, por aquello de que Ferrol era del Caudillo naquelas datas, pois tamén se ofrecía a visitar a Ermida da Virxe do Chamorro. Sin esquecer a ruta cara ao monte da Zapateira por aquelo de ir darlle uns toques de golf ás bolas.

E como unha imaxe vale mais que mil palabras, pois aquí deixo unha ligazón da RTVE do No-Do que recolle a cuestión. A película empeza coa cidade de A Coruña para de seguido plasmar a súa presenza en Bastiagueiro.

http://www.rtve.es/filmoteca/no-do/not-974/1470339/



Hai outras curiosidades relacionadas coa presenza ou o seu paso por Bastiagueiro que siguen vivas grazas ás publicacións periodísticas, como é o caso cando un comando de ETA, aló polo ano 1970, disque quixo amañar un atentado contra él. Vamos, que o querían chapodar e non andar con moitas máis voltas.






O sitio exacto parece ser que era preto da curva de entrada á praia de Bastiagueiro. Curiosamente hoxe moi preto desa ubicación, levántase unha escultura que lembra ao Ché Guevara, mesmo na rotonda da estrada que comunica coa localidade veciña de Perillo.











Así é como a memoria histórica convive felizmente con paso do tempo con personaxes variopintos que criou a Historia e a convivencia dos/as seres humanos e humanas ao longo dos anos, das décadas e dos séculos. Refírome á memoria histórica escrita ou non, visualizada ou non, pero sí acontecida, a cal non ten por qué ser recordada nin moito menos. Eso queda á elección de cada quén, para o caso de que haxa elección, dado que se non hai lembranza nin coñecemento pouco hai que lembrar e moiitas menos ganas de coñercer. Bueno, so son suposicións miñas, co cal non facer moito caso.

Mágoa, ou non, será aquel día, aquel tempo que chegue en que as xeneracións dese tempo futuro, literalmente non teñan nin idea de quén foi Franco, nin o Ché, nin a Virxe do Chamorro, María Pita ou quén sabe o que saberán?!! Que mais dá! Se ao final aínda vai ter razón o paisano que fala a mazo pero namais que cando se pon, cando dí que “o tempo e o único que escaralla o tempo”. E creo que non lle falta razón. Sobre todo cando o tempo non é moi bó.

Eso de que “o tempo pon a cada un no seu sitio”, honestamente creo que é moi relativo, e para eso remítome á "teoría da relatividade" do indicado paisano que fala a mazo; un teórico de pro que non se anda polas ramas, eso sí, namais que cando se pon.

O tempo ven sendo, algo así como algo que pasa, ainda que parece que non, e cando te decatas, zás!!, xa pasou!!  É o que ten. Bueno, mellor dito o que non ten: volta atrás.

Falando de voltas, quén le diría a algún/ha que Franco algún día podería vir para Galicia de volta, porque según precisións da prensa, hai un grupo de Chantada,…, si, si, de Chantada, o berce da Muiñeira de…, que ofrecen un sitio…. Aqui deixo a noticia que recolle tal cuestión.





prema AQUI para ver a noticia completa en La Voz de Galicia



E aquí un pouco de Muiñeira de Chantada...., que a música nunca está demais. vídeo de Faro de Vigo






Bueno, pois non hai moito mais que dicir, namais que de ser certo, o da noticia anterior, ou calquer outra que semellante, cadraría ben o dito de “cantas voltas da a vida”, … incluso de morto. Ainda que en ese tipo de temas non ten parangón se o comparamos coa teoría de San Andrés de Teixido (Cedeira), en donde as opcións son mínimas. Ou vas de vivo ou de morto. Ti elixes. Para que despois non veñas dicindo que tal e que cual… Eche o que hai. É como as cereixas, ou as tomas ou as deixas. (Por certo, moi sabrosas as de San Paio de Vilacoba.) 

Non hai volta atrás. Aquí vas ou vas. (Refírome a San Andrés de Teixido, claro está) Qué é eso de non ir? Vas como está mandado. Aquí nada de rodeos. Para que despois non veñan dicindo que si tal e que cual. Vas e namais. Ou polas boas ou polas malas. Aquí non vale o tema da escaleira, que si para arriba ou que si para abaixo. No, no. Vas!!. Ese hipotético problema, o da escaleira, non é namais porque os outros non saben preguntar, pero eso xa será argumento, fío condutor, doutra próxima publicación, que agora non é mester.

Volvendo ao caso. Aquí nada de milongas, nin díxome díxome. Eso de ir por ir, non che é por aí. Aquí vas, poñas como te poñas. Caralladas as xustas.

Por eso que non hai nada mellor que as cousas claras, si se pode, claro está. A min esto da Historia, teño que confesar que sempre me tirou; e un dos personaxes actuáis do panorama nacional é o escritor Arturo Pérez Reverte. Non tanto por cómo e qué escribe, que tamén, se non porque o tipo foi correspondente de guerra en varias guerras nas últimas décadas. Lembroo perfectamente. Eso amigos/as, cuidadito, non é moco de pavo. Só por eso meréceme un respeto e unha atención especial cando fala/escribe sobre temas históricos e das miserias do ser humano que deso debe ter unha boa colección nos seus miolos.

Namais que para aqueles que non teñan mellor cousa que facer, deixo aquí mais abaixo un vídeo que dura uns 45 minutos. Entendo que o persoal ande moi ocupado e escoitar algo así é para xente que non temos moito que facer. Entendoo. Claro que sí. Pero aínda así, eu insisto en indicar que nel fálase un pouco deso (pero un moito á súa vez), das guerras, das guerras civís, da nosa guerra, qué é unha guerra e ese tipo de cousas. Incluso da nosa. Bueno, da dos nosos avós e bisavós. Eu nela non tiven. Que conste.

Escoitar a alguén mínimamente autorizado, se cadra, ás veces nunca está demais.

Hai aclaracións moi interesantes, p.e. sobre o minuto 27 cando se indica cómo temos tal confusión con termos tales como monarquía, república, esquerda, dereita ...  En fin, un primor. Aínda que xa o principio non ten desperdicio.






Bueno pero ao final, para non desviarnos da leria esta, lembrar que eso, que Franco bañábase e paseaba na praia de Bastiagueiro. Ese é o dato. Aí déixoo.


------------------------------------------------


NOVA PUBLICACION



A loita guerrilleira contra o réxime de Franco tivo como punto de actuación destacado a comarca de Betanzos. En canto á súa organización, na que o Partido Comunista xoga un destacado papel, Abegondo foi un dos puntos en donde se inician os primeiros contacto entre os principais dirixentes. 

Un período convulso este da postguerra civil do 36. Na publicación "A loita guerrilleira contra o réxime de Franco en Abegondo e comarca de Betanzos" faise un percorrido de feitos históricos que marcaron a toda unha xeneración. Un relativo cronolóxico desde aqueles primeiros días en que chegan noticias da sublevación de parte do exército no Norte de África ata momentos de máxima tensión que aconteceron no territorio.




A publicación contén datos en cómo se desevolven os primeiros contactos para conformar as partidas organizadas que sexan capaces de desestabilizar ao sistema, as acción mais salientables (morte do crego de Viós, atentado contra a Garda Civil en San Tirso de Mabegondo ou o incendio da Casa do Concello de Abegondo). 

Un recopilatorio en definitiva que nos adentra a aqueles anos da década dos 40 do século XX como foi a loita guerrilleira nas aldeas e pobos da comarca de Betanzos e con maior incidencia no concello de Abegondo.

Video: 



En Amazón:   Disponible en formato Ebook e Libro de tapa blanda


A loita guerrilleira contra o réxime de Franco en Abegondo e comarca de Betanzos en AMAZON (+info)





-----------------------------------------------------------------------------------


-----------------------

NOVA PUBLICACION

OPOSICIONES Corporaciones Locales. Ayuntamientos y Diputaciones. Auxiliares Administrativos. Administrativos.

Guia para principiantes. Empezar de cero. 





En formato Ebook y Libro de tapa blanda en este enlace (Amazón)


Este libro pretende acercar del modo más ameno y sencillo posible, a aquellas personas que sientan al menos curiosidad por el mundo de la preparación de las oposiciones. De cualquier tipo, puesto que el modus operandi en la inmensa mayoría de ellas es muy similar.

Yo me centro en la Administración Local, los Ayuntamientos y Diputaciones que es lo que más conozco. Después de más de treinta años de experiencia en la Administración Local y con varias oposiciones en el cuerpo aprobadas y otras bastantes más a las que me presenté, he decidido poner mi grano de arena a colaborar con todas aquellas personas que estén interesadas en la tarea de preparar oposiciones a funcionario/a de la Administración Local.

Quiero participar, en colaborar para dar información lo más precisa y detallada posible, para iniciarse y dar los primeros pasos, que siempre son los más difíciles. Quiero dar información precisa, de la que mi generación carecíamos por completo cuando decidimos tomar este rumbo en nuestras vidas. No había internet y había que buscarse la vida con otras fórmulas mucho más rudimentarias. Ahora es todo mucho más sencillo y rápido, al alcance de todo el mundo, por lo que de existir algún problema en ese sentido, sea quizás el exceso de información y no saber seleccionar adecuadamente al barullo que nos vemos sometidos día a día.

Preparar una oposición es tarea ardua no exenta de disciplina, tesón, perseverancia, confianza en uno mismo; aunque cabe precisar que todo eso forma parte no sólo del mundo de las oposiciones. Lo es también ante el reto de la vida misma si queremos triunfar en cualquier otra actividad. No hay más que observar a quien está a nuestro alrededor y fijarnos en negocios, o profesionales que destacan sobre la media de los demás. Para llegar a ese punto han tenido que ser disciplinados, con mucho tesón y perseverancia y no desmayar en el intento. Pues eso mismo es el mundo de las oposiciones. No tiene mayor secreto. Si quieres cambiar algo tu vida comienza por cambiar tú mismo/a. El mundo cambia aunque tú no cambies. Nada cambia en tu vida si no cambias en tu vida. Ponle alegría, decisión y ánimo. Nada cambia si tú no cambias. No esperes a que te cambien las cosas si tú no haces lo posible porque cambien.

El mundo de las oposiciones es arte, una disciplina que requiere orden y entrenamiento, hasta demostrar la capacidad y habilidades necesarias. Es maña y astucia a la vez hasta adquirir destreza que es lo que nos lleva al éxito. Y a ese éxito quiero invitar a todas aquellas personas deseosas de conseguir lo que alguna vez han soñado.


En formato Ebook y Libro de tapa blanda  en Amazón en este enlace.



*****************************************



Outras cousas que lle poden interesar:

A guerra civil en Abegondo

La organización de la guerrilla antifranquista na provincia de A Coruña

Grupo de guerrilleros antifranquistas mais activos na provincia de A Coruña

Guerrilleiros da IV Agrupación

Accións mais importantes levadas a cabo pola guerrilla antifranquista na comarca de Betanzos

As PARTIXAS xa están feitas, unha vez que xa hai difunto....

"Abegondo un curruncho das Mariñas" unha aproximacón á obra

Pero se realmente lle preocupa é a VELUTINA daquela aquí pode atopar unha trampa caseira, barata e doada de montar


domingo, 7 de enero de 2018

EL INCREIBLE Y SORPRENDENTE MOVIMIENTO DE MASTILES DE BANDERAS DE LA PISCINA MUNICIPAL DE ABEGONDO (A CORUÑA).- ¿EFECTO RESONANCIA?

EL INCREIBLE Y SORPRENDENTE MOVIMIENTO DE MASTILES DE BANDERAS DE LA PISCINA MUNICIPAL DE ABEGONDO (A CORUÑA)

¿EFECTO RESONANCIA?


Desde hace años se observa con cierta frecuencia el balanceo que de forma inexplicable se produce en los mástiles de las banderas situadas en la piscina municipal de Abegondo (A Coruña).

Son tres en total. Cuando se produce este fenómeno, a veces el movimiento/balanceo se puede producir en uno sólo, en dos o incluso en los tres a la vez. como ocurre en el vídeo que se muestra más abajo.

Señalar que la situación normal y habitual, lógicamente, es estática total, como pueden imaginar los lectores. Lo sorprendente es que cuando se produce este movimiento, es, sin motivo aparente. Es decir, en días de calma, sin viento aparente, hasta tal punto en que no se ven mover las hojas de los árboles que hay en las inmediaciones.

Se realizaron consultas sobre posibles movimientos sismicos que pudieran afectar al subsuelo consultando fechas y horas exactas registradas previamente, sin que hubiera resultados positivos que pudieran dar como causa del movimiento. (Las consultas se realizaron a organismos oficiales)

Cuando se balancean los tres a la vez, lo hacen a frecuencias distintas, tal como puede apreciarse en el vídeo. A veces la frecuencia con la que se balancean es tal que hace que las pequeñas roldanas que están ubicadas en la parte alta de cada mastil para sujetar el cordon de las banderas emita un sonido que se oye a varios metros de distancia.

El video que aquí se expone es lo ocurrido a media tarde del sábado 6 de enero de 2018 (aunque en el video por equivocación se hable del año 2017). Una tarde sin viento aparente y el balanceo captado así como el sonido es más que ostensible.





Realizadas ciertas indagaciones con expertos cabe la posibilidad que este movimiento sea producido por el viento, aunque sea a una velocidad excesivamente pequeña e imperceptible para el ser humano, y que haga el EFECTO DE RESONANCIA en los mástiles; poniendo como ejemplo lo ocurrido con el Puente de Tacoma.









Salvando las distancias, claro es que si sorprendente fué el balanceo del puente de Tacoma, no es menos sorprendente para quien pueda ver y comprobar in situ los mástiles de la piscina de Abegondo balancear sin motivo aparente en días de total calma de viento.

Por eso y tan solo por eso, acompañado de una total ignorancia sobre el asunto, sigue siendo sorprendente ver balancearlos con la fuerza e intensidad que a veces lo hacen, sorprendiendo un día sí y otro también en días en los que es muy dificil asimilar que pueda ser el viento cuando este, aparentemente no existe.

Aquí queda la cuestión para quien pueda y quiera estudiarla en profundidad.


------------------------------------

NOVA PUBLICACION



A loita guerrilleira contra o réxime de Franco tivo como punto de actuación destacado a comarca de Betanzos. En canto á súa organización, na que o Partido Comunista xoga un destacado papel, Abegondo foi un dos puntos en donde se inician os primeiros contacto entre os principais dirixentes. 

Un período convulso este da postguerra civil do 36. Na publicación "A loita guerrilleira contra o réxime de Franco en Abegondo e comarca de Betanzos" faise un percorrido de feitos históricos que marcaron a toda unha xeneración. Un relativo cronolóxico desde aqueles primeiros días en que chegan noticias da sublevación de parte do exército no Norte de África ata momentos de máxima tensión que aconteceron no territorio.




A publicación contén datos en cómo se desevolven os primeiros contactos para conformar as partidas organizadas que sexan capaces de desestabilizar ao sistema, as acción mais salientables (morte do crego de Viós, atentado contra a Garda Civil en San Tirso de Mabegondo ou o incendio da Casa do Concello de Abegondo). 

Un recopilatorio en definitiva que nos adentra a aqueles anos da década dos 40 do século XX como foi a loita guerrilleira nas aldeas e pobos da comarca de Betanzos e con maior incidencia no concello de Abegondo.

Video: 



En Amazón:   Disponible en formato Ebook e Libro de tapa blanda


A loita guerrilleira contra o réxime de Franco en Abegondo e comarca de Betanzos en AMAZON (+info)





-----------------------------------------------------------------------------------





OTROS ENLACES QUE LE PUEDEN INTERESAR: